• Rozwój metaloplastyki cz2
• Mataloplastyka starożytna - Egipskie naczynia
• Greckie wyroby metaloplastyczne
• Bizantyjskie wyroby metaloplastyczne
• Styl romański w etaloplastyce

Kowalstwo w okresie renesansu

W okresie renesansu, zwłaszcza w jego po­czątkowej fazie, artystyczne kowalstwo fran­cuskie było pod silnym wpływem sztuki włoskiej. We Francji w XVII w. powstało wspaniałe dzieło sztuki kowalskiej, a mianowicie kraty w pałacu królewskim w Louvre. Kraty te były bogato zdobione motywem liścia akantu oraz wijącymi się pnączami, między które wpleciono główny motyw zdobniczy w formie bukietu kwiatów. W owym czasie rozwinął się również wyrób kołatek drzwiowych, zamków i kluczy. Przedmioty te były zdobione wyszukanymi wzorami wykonywanymi przez rywalizujących ze sobą złotników.

Do bardzo wysokiego poziomu doszło ko­walstwo artystyczne w Niemczech w XVI i XVII w.. Mimo, że w kraju tym najdłużej utrzy­mywały się stare formy średniowieczne, powstało tu wiele przepięknych pomników sztuki ko­walskiej. Najciekawszym zabytkiem z okresu renesansu jest krata znajdująca się w mona­chijskim kościele św. Michała. Krata wykonana jest z żelaza, a jej elementy zdobnicze stanowią wzory ukształtowane z pionowych oraz wy-giętych w kształcie litery S prętów żelaznych.

Najwięcej zabytków sztuki kowalskiej z okre­su renesansu pochodzi z północnej części Węgier. Znajdują się wśród nich różnego rodzaju kute kraty drzwiowe, okienne oraz wywieszki ozdobne z atrybutami różnych usług, np. kowalstwo, krawiectwo, karczma, cyrulik itp.

Na początku XVIII w. w kowalstwie roz­wija się nowy styl, który powstał w sztuce w okresie baroku. Kowalstwo artystyczne świadczy w owym czasie usługi na rzecz archi­tektury. Wykonywane są piękne kraty i okucia do pałaców i rezydencji możnych ludzi. Głów­nymi elementami zdobniczymi w stylu baro­kowym nadal pozostają wijące się wzory spiralne, motywy w kształcie wolut oraz liście akantu.